Την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου, ο Γενικός Πρόξενος της Γαλλίας στη Θεσσαλονίκη, κ. Jean-Luc Lavaud, είχε τη μεγάλη χαρά να τιμήσει δύο εξαιρετικές επαγγελματικές διαδρομές, απονέμοντας το Χρυσό Μετάλλιο Τιμής στην κ. Fanny Feynerol, βιβλιοθηκονόμο, και το Ασημένιο Μετάλλιο Τιμής στην κ. Véra Pragalacis, δασκάλα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Οι διακρίσεις αυτές, που απονέμονται από το Γαλλικό Υπουργείο Εργασίας, αναγνωρίζουν την εξαιρετική τους προσφορά, για περισσότερα από τριάντα χρόνια, στην ανάπτυξη και το κύρος του ιδρύματός μας.
Και οι δύο αποτελούν βασικούς πυλώνες και οικεία πρόσωπα του σχολείου και του ινστιτούτου μας (MLF). Η αδιάλειπτη δέσμευσή τους, ο αξεπέραστος επαγγελματισμός, η καλοσύνη και η βαθιά τους προσήλωση στο ίδρυμα έχουν χαράξει ανεξίτηλο αποτύπωμα στις καρδιές γενεών μαθητών, οικογενειών και συναδέλφων.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, οι ιδιαίτερα συγκινητικές ομιλίες τους ανασκόπησαν την επαγγελματική τους διαδρομή στο ίδρυμα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τον ζωτικό ρόλο των μαθητών στη σταδιοδρομία τους: πηγή έμπνευσης, προσωπικής ολοκλήρωσης, εξέλιξης και επαγγελματικής επιτυχίας. Τα ειλικρινή τους λόγια θύμισαν σε όλους πόσο θεμελιώδης είναι η σχέση δασκάλου – μαθητή όσο για το λειτούργημά τους όσο και για τη μακρόχρονη προσφορά τους στην κοινότητα.
Εκφράζουμε τα θερμότερα συγχαρητήρια και την ειλικρινή μας ευγνωμοσύνη, στη Fanny Feynerol και τη Véra Pragalacis. Η αφοσίωσή τους υπήρξε καθοριστική και θα παραμείνει ανεξίτηλο κομμάτι της ιστορίας του ιδρύματός μας.
Ένα απόσπασμα από τον Μικρό Πρίγκιπα του Antoine de Saint-Exupéry, ιδιαίτερα αγαπητό στη Fanny Feynerol:
«Μόνο με την καρδιά μπορεί κανείς να δει σωστά· η ουσία είναι αόρατη στα μάτια.»
Και ένα ποίημα στα γαλλικά, γραμμένο από τη Véra Pragalacis.
Un beau matin
Un beau matin je suis arrivée
Sur une école je me suis posée
Les enfants couraient dans la cour
Et mes grands yeux regardaient autour
Les murs de ma classe étaient blancs
Et je les regardais tristement
Alors les enfants ont collé
De beaux dessins bleus et dorés
Depuis, les années ont passé
Enfants d’ici, enfants d’ailleurs
Et ma classe est toujours colorée
De rires d’enfants, de regards clairs
Aujourd’hui, je suis encore là
Malgré les maux et les tourments
Mais ces joies, ces sourires d’enfants
Et mon devoir, tout me retient là !
Derrière mes livres et mes cahiers
Je sais qu’un jour je partirai
Les enfants joueront dans la cour
Et moi, je volerai autour
